Öğretmen odası
Kuramı, kuramcısını ve sınıftaki örneğini birlikte düşün.
6 bölüm · ~10 dk · 8 etkileşim
1Konu özeti
İlk bölüm! Temeli burada atıyoruz, acele etme.
Bu konu, ÖABT Sınıf Öğretmenliği alan eğitimi kapsamında; ilkokul düzeyinde Görsel Sanatlar, Müzik ve Beden Eğitimi ve Oyun derslerinin nasıl öğretileceğini ele alır. Burada ölçülen, bu üç dersin içerik bilgisi (örneğin ana renkler ya da nota isimleri) değil, öğretmen adayının bu derslerde öğrencinin estetik gelişimini, yaratıcılığını ve psikomotor becerilerini hangi yaklaşım, yöntem ve stratejilerle desteklemesi gerektiğini bilmesidir. Sınavda; sanatsal gelişim kuramları, müzik öğretiminde kullanılan yaklaşımlar (Orff, Kodaly, Dalcroze), beden eğitiminde oyun temelli öğretim yaklaşımı ve bu üç dersin ortak paydası olan süreç odaklı, öğrenci merkezli değerlendirme anlayışı sıklıkla sınıf içi senaryolarla sorulur.
2Temel kavramlar
Önemli yerleri altını çizer gibi oku.
Görsel sanatlar öğretiminde temel yaklaşımlar
Çocukların sanatsal gelişimi, Viktor Lowenfeld'in evrelerine göre incelenir: karalama evresi (yaklaşık 2-4 yaş, amaçsız çizgiler), ön şema evresi (4-7 yaş, ilk bilinçli biçim denemeleri) ve şema evresi (7-9 yaş, nesnelerin tekrar eden, basitleştirilmiş sembollerle - örneğin insanın büyük baş, çubuk kollarla - temsil edilmesi). İlkokul çağındaki (6-10 yaş) çoğu öğrenci şema evresine denk düşer; bu nedenle öğretmenin öğrenciden "gerçekçi" bir resim beklemesi yerine, bu evreye uygun özgür ifadeyi desteklemesi beklenir.
Görsel sanatlar öğretiminde yaygın kabul gören bir yaklaşım da Disiplin Temelli Sanat Eğitimi (DBAE)'dir. Bu yaklaşıma göre sanat eğitimi yalnızca "yapma/üretme" (resim, kolaj gibi uygulamalı çalışma) ile sınırlı değildir; sanat eleştirisi (bir eseri betimleme, çözümleme, yorumlama), sanat tarihi (eserleri döneme ve kültüre bağlama) ve estetik (güzellik ve sanat üzerine düşünme) boyutlarını da içerir. MEB Görsel Sanatlar Dersi Öğretim Programı da bu çok boyutlu bakışı esas alır; öğrenci hem üretici hem de bir sanat izleyicisi/eleştirmeni olarak konumlandırılır ve değerlendirmede süreç, ürün kadar önemlidir.
Müzik öğretiminde temel yaklaşımlar
Müzik öğretiminde üç klasik yaklaşım öne çıkar. Orff yaklaşımı, çocuğun müziği önce bedensel hareketle (alkış, ayak vurma - beden perküsyonu) ve basit vurmalı çalgılarla (ksilofon, marakas, ritim çubuğu) doğaçlama yoluyla deneyimlemesini esas alır; müzik, konuşma ve harekete yakın "elementer" bir biçimde sunulur. Kodaly yaklaşımı, halk türkülerini temel malzeme olarak kullanır ve sesle söylemeye, fonik (el) işaretleri ile solfej çalışmasına (do-re-mi seslerinin elle gösterilmesi) büyük önem verir; ses eğitimini merkeze koyar. Dalcroze (Öritmi) yaklaşımı ise müziği bedensel hareket ve ritmik yürüyüşlerle içselleştirmeyi hedefler; öğrenci, müzikteki tempo ve vurgu değişimlerini bedeniyle yanıtlar. MEB Müzik Dersi Öğretim Programı bu yaklaşımlardan beslenerek dinleme/söyleme, çalma ve müziksel yaratıcılık (doğaçlama, beste denemeleri) becerilerini bir arada geliştirmeyi amaçlar.
Beden eğitimi ve oyun öğretiminde temel yaklaşımlar
Beden eğitiminde ilkokul döneminin temel hedefi, öğrencinin temel hareket becerilerini kazanmasıdır: yer değiştirme becerileri (koşma, sıçrama, atlama), denge becerileri (dönme, eğilme, sallanma) ve nesne kontrolü becerileri (atma, yakalama, tekmeleme, sekmeleme). Güncel yaklaşımlardan biri olan Anlamaya Dayalı Oyun Öğretimi (Teaching Games for Understanding - TGfU), öğretmenin doğrudan teknik öğretiminden önce öğrenciyi basitleştirilmiş bir oyun içine yerleştirerek önce oyunun taktiksel farkındalığını (ne zaman, nereye, neden) kazandırmasını, teknik detayların bu farkındalık üzerine inşa edilmesini önerir. MEB Beden Eğitimi ve Oyun Dersi Öğretim Programı da hareket yetkinliği, aktif ve sağlıklı yaşam ile öz yeterlilik boyutlarını bir araya getirerek oyun temelli, keyifli bir öğrenme süreci öngörür.
Bütünleştirici (disiplinlerarası) yaklaşım ve değerlendirme
Bu üç dersin ortak paydası; öğrenciyi yaratıcı ifadeye, duyuşsal ve psikomotor gelişime yönlendiren, sonuç kadar süreci de önemseyen bir bakış açısıdır. Değerlendirmede üç derste de sıklıkla gözlem, performans değerlendirme, portfolyo ve dereceli puanlama anahtarı (rubrik) gibi süreç odaklı araçlar kullanılır; klasik yazılı sınav bu derslerin doğasına uygun değildir.
3Çözümlü örnekler
Örneklere dikkat et; soruların çoğu buradan çıkar.
İkinci sınıf öğretmeni, öğrencilerin "ailem" konulu resimlerinde insan figürlerini büyük bir baş, basit çizgi kollar ve bacaklarla, tekrar eden bir düzende çizdiğini fark eder ve bunu bu yaş grubu için beklenen bir gelişim aşaması olarak değerlendirir.
Bir müzik öğretmeni, bir halk türküsünü öğrencilere önce sesle söyletmekte, ardından do-re-mi seslerini elleriyle farklı yüksekliklerde göstererek (el işaretleri) tekrar söyletmektedir.
Bir beden eğitimi öğretmeni, pas verme tekniğini doğrudan anlatmak yerine öğrencileri küçük bir alanda basitleştirilmiş bir top oyununa sokar; öğrenciler önce "ne zaman ve kime pas vermeliyim" sorusuna oyun içinde cevap arar, teknik detaylar bu farkındalıktan sonra öğretilir.
Bir görsel sanatlar öğretmeni, dönem sonunda öğrencilerin yalnızca son çalışmalarına değil; taslaklarına, kullandıkları malzemelere ve çalışma sürecindeki gelişimlerine de bakarak bir portfolyo değerlendirmesi yapar.
Bir müzik öğretmeni, öğrencilere önce alkışla basit bir ritim kalıbı gösterir, ardından aynı kalıbı ritim çubuğu ve marakas gibi basit vurmalı çalgılarla tekrarlatır ve doğaçlama yapmalarına izin verir.
4Sık yapılan hatalar
Yarıyı geçtin, harika gidiyorsun! 2 bölüm kaldı.
5Sınavda nasıl soruluyor
Arada küçük sorular var, atlamadan çöz.
6Kısa tekrar
Son bölüm! Biraz kaldı, bitirmek üzeresin.